Σχετικά

Ήρθα στα άλογα πρώτα μέσα από τη χαρά — μέσω του αθλητισμού, της πειθαρχίας, και του βαθιού δεσμού που αναπτύσσεται όταν φροντίζεις ένα άλογο κάθε μέρα. Είχα το δικό μου άλογο, και για χρόνια ήμουν αθλήτρια στο show jumping.

Αλλά καθώς η ζωή ξετυλιγόταν, τα άλογα έγιναν κάτι παραπάνω από κάτι που έκανα.Έγιναν ένας τόπος που μπορούσα να πάω.

Κατά τη διάρκεια των περίπλοκων εφηβικών μου χρόνων, και αργότερα ξανά στην ενηλικίωση όποτε βρισκόμουν να παλεύω, τα άλογα έγιναν ένα ασφαλές καταφύγιο: σταθερό, γειωμένο, και ειλικρινές. Δεν μου είναι ξένο το ήσυχο βάρος που μπορεί να κουβαλά ένα άτομο, το είδος για το οποίο δεν έχεις πάντα λόγια. Και κάθε φορά που η ζωή ένιωθε βαριά ξανά, επέστρεφα στα άλογα όχι για διασπορά προσοχής, αλλά για αλήθεια.

Αυτό που έμαθα από πρώτο χέρι είναι το εξής: τα άλογα δεν σου ζητούν να είσαι γυαλισμένος. Δεν ανταποκρίνονται σε μάσκες. Ανταποκρίνονται σε αυτό που είναι πραγματικό — η παρουσία σου, το νευρικό σου σύστημα, τα όριά σου, η ειλικρίνειά σου. Ξανά και ξανά, με έφερναν πίσω στη σταθερότητα.

Και επειδή είναι βιωμένη εμπειρία, πάντα ένιωθα μια έλξη να μοιραστώ αυτό που μπορούν να προσφέρουν τα άλογα — όχι ως κάτι που προορίζεται μόνο για μια επίλεκτη μειοψηφία, αλλά ως μια πραγματική διαδρομή για ανθρώπους που κουβαλούν πολλά και δεν ξέρουν από πού να αρχίσουν.

Μέσω του Horse Guided Empowerment®, τώρα κρατάω χώρο για άλλους να βιώσουν το ίδιο είδος επιστροφής: έναν πιο ήρεμο εσωτερικό κόσμο, σαφέστερα όρια, και μια βαθύτερη σύνδεση με αυτούς που είναι κάτω από τον θόρυβο.